สอบถามเรื่องความฝันหน่อยครับ

คือก่อนอื่นออกตัวก่อนเลยนะครับผมเป็นคนไม่ค่อยเชื่ออะไรง่ายๆ ชอบทดลองเพื่อเรียนรู้ พอดีได้อ่านหนังสือเล่มหนึ่งเก่ามากแล้ว พระท่านให้มาไม่รู้ว่าชื่อหนังสืออะไรเพราะมันไม่มีหน้าปก แต่เนื้อหาสาระภายในคือสอนเรื่องของการฝึกสมาธิ ตอนแรกๆก็ไม่สนใจเพราะไม่มีเหตุจูงใจให้ต้องฝึกสมาธิจนกระทั่งวันหนึ่งมีเวลามากเพราะตกงาน เล่นเกมส์ออนไลน์ก็เบื่อแล้ว เลยหยิบเอาหนังสือมาอ่าน ตอนแรกก็อ่านเอามันส์เพราะหนังสือสอนทำสมาธิแบบว่าเป็นขั้นตอนเยอะมากๆจนขี้เกียจอ่านทีละหน้าเลยเปิดหน้าท้ายๆดู คล้ายๆเค้าจะสอนเรื่องการถอดจิต การเพ่งอะไรซักอย่างเพื่อจะได้ญาณมาดูว่าชาติก่อนเกิดเป็นอะไรมาบ้าง แล้วเกิดสงสัย จึงทดลองทำตามหนังสือ วันละนิดๆ แรกๆยากมากเพราะสมองหยุดคิดไม่ได้ นานๆเข้าถึงจะหยุดคิดได้ และก็รู้สึกสนุกเพราะมันรู้สึกสบายมาก แต่มีวันหนึ่งเผลอทำนานไปหน่อยคือเริ่มนั่งประมาณตีหนึ่งรู้ตัวอีกทีหกโมงเช้าฟ้าสางแล้ว แต่ก็ยังไม่ต่อเนื่องนะครับ ทำๆ หยุดๆ วันไหนเล่นเกมส์สนุกก็ไม่ได้ทำ  พออยู่มาวันหนึ่งก็เกิดป่วยแบบว่าตอนกลางวันจะมึนๆหัวตลอดไม่มีเรี่ยวแรง อ่อนเพลีย แล้วมีอาการคล้ายอยากอาเจียนตลอดโดยเฉพาะเวลาพลบค่ำ แม่จึงพาไปหาหมอ หมอให้ยาโรคกระเพาะมา ยาคลายกล้ามเนื้อ และยาแก้อาเจียน แต่ก็พอบรรเทาอาการ ตอนกลางวันอาการจะไม่รุนแรงมาก พอตกเย็นประมาณทุ่มถึงสองทุ่มจะมีอาการใจสั่น แบบหวิวๆ แล้วก็อาเจียนเป็นอย่างนี้เกือบ หนึ่งอาทิตย์ แม่เลยตัดสินใจพาไปหาร่างทรงคนหนึ่งในหมู่บ้าน แกบอกว่าให้รับขันธ์ห้าเพราะมีองค์มาอยู่ด้วย ความรู้สึกแรกคือแอนตี้เลยเพราะในความคิดผมคือพวกนี้เป็นพราหมณ์ไม่ใช่พุทธ และมองว่าสิ่งเหล่านี้งมงาย แต่หนักเข้าอาการไม่ดี ใจเต้นเร็วมาก ไปหาหมอตรวจคลื่นหัวใจ หมอบอกว่าปกติดี สงสัยเกิดจากภาวะเครียด เลยให้ยาอะไรไม่รู้ แผงหนึ่งมีสี่เม็ดเล็กๆคล้ายยาคุม พอกินเสร็จหลับไม่รู้ตัวเลย(รู้สึกว่าดีมากๆ) แต่พอยาหมดไปขอใหม่หมอบอกว่าเป็นยาอันตรายกินบ่อยๆจะไม่ดี พอไม่มียาก็ยุ่งสิครับ อาการเดิมมาหมด สุดท้ายประมาณเที่ยงคืนวันหนึ่งไม่ไหวแล้วนอนไม่ได้เลย เลยตัดสินใจไปหาร่างทรงแบบว่าอะไรก็ได้ขอให้หายเถอะ เหมือนมีมดมาไต่ทั้งตัวเลย ไปถึงพอองค์ลงแล้วเค้าเอาข้าวตอกแห้งๆ มาเป่าคาถาอะไรไม่รู้ใส่แล้วหยิบขวดน้ำอบมาวนรอบๆ จากนั้นยื่นให้ผมกิน ตอนแรกไม่กล้ากินกลัวเชื้อโรค แบคทีเรีย ต่างๆนาๆ สุดท้ายทนไม่ไหวเลยจำยอมกินเป็นการเคี้ยวข้าวตอกแห้งๆ แต่มันกลับรู้สึกว่ามันหวาน ไม่ได้หวานที่ลิ้นนะครับเหมือนมันหวานในลมหายใจ จากนั้นก็เอาน้ำส้มป่อยมาลูบหัว ทีนี้ตัวอ่อนเลย แถมเรออีกต่างหากรู้สึกว่าโล่งสบายมาก แต่เนื่องจากดึกมากแล้ว เค้าจึงนัดวันใหม่ให้จัดเตรียมหาของเพื่อทำพิธีรับขันธ์ห้า หลังจากรับขันธ์ห้าเสร็จ ผมก็เหมือนเดิมเล่นเกมส์ไปวันๆ สมัครงานตามเน็ตบ้าง แต่คืนที่สามหลังจากวันรับขันธ์ ผมฝันแบบที่ไม่เคยฝันมาก่อน คือฝันว่ามีคนมาเรียกแล้วพาเดินไปที่ๆหนึ่ง เหมือนเดินในป่าตอนเช้าๆอากาศจะชื้นๆ มีหมอกมาก พอเดินไปสุดป่าจะเป็นหน้าผา ข้างล่างเป็นทะเล คนที่พามาบอกว่าเค้ามาส่งได้แค่นี้ที่เหลือต้องไปต่อเอง ผมก็มึนสิครับจะไปต่อยังไงหน้าผาเนี่ย ข้างล่างเป็นทะเลอีกต่างหาก ทันทีที่จะหันไปถามคนมาส่งก็ไม่อยู่แล้ว ผมรู้ตัวทันทีว่าเรื่องนี้ไม่จริงกำลังฝันแน่นอน เลยพยามดิ้นให้ตื่น แต่มันไม่ตื่นแล้วทีนี้น้ำทะเลข้างล่างก็หนุนสูงขึ้นมา พร้อมกับได้ยินเสียงกระซิบข้างหูว่าเดินมาซิ เดินมาเลย ผมจึงตัดสินใจเดินลงทะเลไปเลยเพราะใจรู้อยู่แล้วว่ากำลังฝัน พอผมก้าวท้าวขวาลงทะเลปุ๊บ เหมือนมีอะไรบางอย่างโผล่มาให้เหยียบพอดีพอก้มลงไปดูเห็นว่าเป็นเต่าตัวใหญ่มากแต่ไม่โผล่มาทั้งตัวนะครับโผล่มาแค่กระดองพอพ้นน้ำ จากนั้นเต่าก็ค่อยๆพาผมไปเรื่อยๆ จนไปถึงฝั่งอีกด้านหนึ่ง พอไปถึงก็เป็นคล้ายๆเจดีย์มหึมาสูงมาก แต่ทรงจะคล้ายหอคัมภีร์แบบจีนมากกว่า มีบันไดคล้ายว่าทำมาจากหินอ่อนสีขาว ตรงบันไดก็มีคนยืนต้อนรับอยู่ หน้าคล้ายรูปวาดตรงประตูโบสถ์ของวัดอ่ะครับเค้าพูดว่ารีบขึ้นมาเถอะ ข้างบนมากันเกือบครบแล้ว แต่ผมแอบสังเกตว่าเวลาเขาพูดกับผม ปากไม่ขยับเลยแต่มีเสียงเข้ามาในหัวผมเลย จากนั้น ผมก็เลยตามไปแบบงงๆ พอเดินขึ้นบันไดไปถึงก็มีคนหน้าเหมือนกันหมดนั่งอยู่เต็มเลย แต่ว่าแต่ละคนจะมีแท่นสำหรับนั่งของใครของมัน ทันทีที่ผมโผล่ไปที่คนนึงหันมาทักผมว่าไม่เจอกันนานเป็นยังไงบ้าง แต่พูดแบบปากไม่ขยับสักนิด คิดในใจมีเสียงออกมาทางไหน(ว่ะ) จากนั้นคนที่พาขึ้นมาก็พาไปนั่งตรงแท่น แท่นหนึ่งเขาบอกว่าของผมนั่งตรงนี้นะ พอผมนั่งไปสักพักก็ได้ยินเสียงมาจากข้างบนแต่แหงนมองขึ้นไปไม่ได้เพราะมันสว่างมากมองไม่เห็นอะไรเลยแสบตามาก ประมาณมองดวงอาทิตย์ตอนเที่ยงวันแต่ของผมมันใกล้มาก สักพักได้กลิ่นหอมๆคล้ายขนมหวาน แต่ในใจรู้สึกว่า มันอยากกลับบ้านแล้วไม่อยากอยู่แล้วไม่สนุกเลย แล้วคนข้างๆก็พูดว่าอะไร เพิ่งมาเองจะกลับแล้วหรอ ผมคิดในใจรู้ได้ไงวะ จากนั้นเค้ายื่นมือมาแตะที่ไหล่ผมบอกว่าป่ะอยากกลับก็กลับ จะไปส่ง พอพูดจบปุ๊บเหมือนรู้สึกตัวเองตกลงมาจากที่สูงคือเสียววาบเข้าไปในท้องเลย แล้วก็สะดุ้งตื่น เหงื่อออกท่วมตัวเลย จากตอนนั้นผ่านมาหลายปีแล้วผมก็ไม่ได้นั่งสมาธิอีกเลยนะครับบอกตามตรงเลยว่ากลัวเพราะทุกครั้งเวลานั่งจะรู้สึกเหมือนมีคนเอามือมาแตะที่เข่า ที่ไหล่ ที่เอว หรือศอกก็เลยกลัวมากครับ เลยอยากถามว่าที่ผมฝันนั้นคืออะไรครับ สงสัยจริงๆ หรือเพราะผมกินยาทำให้หลอนหรือเปล่าแต่ยาที่หมอให้มาก็หยุดกินตั้งแต่คืนที่กินข้าวตอกแห้งเลยนะครับ หรือผมควรปรึกษาจิตแพทย์ดีครับ